دوستان شاید مطلب زیر جندان با موضوعات وبلاگ همخوانی نداشته باشد و یعضی ها بگویند وارد سیاست شدی و ازاین قبیل حرفها اما خواست یکی از عزیزانی که برایش بسیار احترام قایل هستم مبنی بر ارایه گذارشی از این همایش " گزارشی مختصر را  خدمت شما تقدیم می کنم.

همایش تحت عنوا افغانستان بعد از صد سال اخیر باهمکاری موسسه مطالعات تاریخ ایران و بنیاد فرهنگی کوثر در تاریخ 26آذر ماه در موسسه مذکور با حضور پژوهشگران ایرانی و دوستان افغانی برگزارشد که گزارشی ذیل حاصل مشاهدات و برداشتهای شخصی من از این همایش است .

البته من دیرتر به همایش رسیدم ولذا ممکن است نواقصی در گزارش باشد که عذر میخواهم.

اطلاع رسانی همایش :

اطلاع رسانی همایش چندان مناسب و گسترده نبود چون همایش علمی و تخصصی بود و ازطرفی تیم کارشناسان ایرانی بسیار زبده ودر سطح بالا بود و هم اینکه در آینده این همایش از رسانه های تصویری ایران منعکس و پخش خواهد شد لازم بود که تبلیغات مناسب جهت جذب مقالات بهتر و کارشناسان زبده تری صورت میگرفت . که متاسفانه نتیجه آن مقالات ضعیف و کارشناسانی بود که در اندازه و قامت این محفل نبود .

مکان همایش :

مکان همایش در شمال شهر در منطقه دیپلمات نشین شهر بود که مرکز مطلعات تاریخ ایران است اما متا سفانه پیدا کردن آدرس آن برای خیلیها سخت بود واین مسیر هم به ندرت تاکسی یافت میشود که خود من هم بسیار دیر رسیدم واز جمله مهمان مهم جلسه اقای عالمی بلخی رییس کمسیون قضایی پارلمان افغانستان که اواخر جلسه رسیدند .

موضوعات همایش :

موضوعات بسیار زیاد بود واین حجم مطالب زمانی بیشتر از یک روز را میطلبید بطوریکه بسیاری از سخنرانان از کمبود وقت گله داشتند بعضی ازاین موضوعات به شرح ذیل میباشد:

1-برسی سیاستهای استعماری انگلیس در افغانستان

2-عدم دلایل موفقیت مجاهدین در تشکیل حکومت اسلامی

3-عوامل پیدایش طالبان و پیامد های آن در منطقه

4-برسی عملکرد موافقتنامه بن دلایل حضور امریکا در افغانستان

5-تروریسم بهانه اشغال افغانستان  و...

مقایسه مقالات و کارشناسان ایرانی و افغانستانی :

تعداد مقالات ایرانی 12 و افغانستان 7 بود که طبق گفته دبیر همایش مقالات ارسالی از پژوهش گران  ایرانی چند برابرمقالات افغانستانی بود که چندان هم بیراه نبود . تیم کارشناسان ایرانی ومقالات ارایه شه آنها را بیشتر اساتید دانشگاه تشکیل میدادند اما جانب افغانی را بیشتر طلبه های حوزه ای والبته به قول خودشان چهره های جهادی تشکیل میداد به جز چند مورد که شاید بضاعت ما همین بوده که با شناختی که من از چهره های تحصیلکرده مهاجرین سراغ دارم قطعا این طور نیست. شاید تدارکات یا بودجه کافی  برای دعوت کارشناسان شناخته افغانی مهیا نبوده که باتوجه به سکونت اساتید ایرانی در تهران این گزینه قویتر به نظر میرسد . اما امیدوارم این عزیزان هم وطن بضاعت علمی افغانی ها تلقی نشود .

بعضی از کارشناسان ایرانی اینها بودند 1-دکتر حسین احمدی استاد دانشگاه 2-دکتر یوسفی استاد دانشگاه 3-دکتر محمد مظاهری استاد دانشگاه 4-دکتر محمد جواد استاد دانشگاه 5-دکتر اسماعیلی استاد دانشگاه و...حالا به نامهای اساتید هموطن توجه کنید 1-حجت السلام حسینی عضو بنیاد کوثر2-مولوی سروری عضوشوری علما افغانستان 3-محمد رحیم افضلی جهره جهادی 4-دکتر واحدی بنیاد کوثر و...

افراد شرکت کننده در همایش :

بعضی از چهره های شناخته شده همایش اینها بودند 1-سید علی شاه آزاده گوانتانما 2-معاون دفتر حزب ال..در تهران 3-هاشمی لولنجی مشاور ریس جمهور (البته بنا بود باشند)4-عالمی بلخی ریس کمسیون قضای پارلمان  و...

چند نکته :هنگامی که عالمی وارد جلسه شد اقای حسینی(بنیاد کوثرافغانستان) بر خلاف عرف چند مرتبه به او خیر مقدم میگفت که وظیفه ریس جلسه بود ودر نهایت از جای خودش بلند شد که عالمی صحبت کند که با اعتراض ریس جلسه مواجه شد.

حجت السلام حسینی ازمقاله خوانان افغانی از 15دقیقه وقت خود را5دقبقه به مقدمه منبردینی یعنی سلام وصلوات پرداخت و5دقیقه به ذکر اسامی شرکت کنندگان جلسه وتشکر وتعارف از آنها پرداخت در نتیجه وقت کم آورد و مقاله خود را نیمه نصفه خواند .

ودر پابان همایش با دکتر واحدی  ریس بنیاد کوثر مدت زیادی از راه را پیاده با هم طی کردیم که ازاین مصافحت از همایش بیشتر لذت بردم انصفا انسان لایق و شایسته ومتواضع است و مقداری خستگی راه و کاستی های همایش ازبین رفت .

دکتر واحدی از دوستان قدیم ودکترای پزشکی از دانشگاه تهران دارد و خانمش دکتر فاطمی دکترای ادبیات ازدانشگاه تهران وسابقه عضویت لوی جرگه را دارد.

همانطور که سوار برمترو میشدم مدام به اینکه موبایل شرکت کنندگان در جلسه با زنگهای بلند و وحشتناک حواس شرکت کننده ها راپرت میکرد فکر میکردم ‌‌و ناراحت بودم از اینکه تکنولژی متا سفانه  وقتی به کشورهای جهان سوم وارد میشود فرهنگ استفاده صحیح از آن وارد  وآموزش داده نمیشود در همین فکر ها بودم که چند جوان اس وپاس وارد مترو شدند و بعد مرد میانسالی را ازمترو بیرون پرت کردند و شروع کردند به فشار دادن دکمه ارتباط واگن مسافران با راننده مترو که بعد از لحظاتی  صدای اوراهم در آوردند .وای ! فرهنگ چه کلمه بیگانه ای حتی در شمال تهران !؟